http://bit.ly/1FSnVR

محمد جواد ابراهیمی

درجه: ستوان یکم

مزدور نیروی باصطلاح انتظامی ناحیه تهران بزرگ

محل سکونت: شهر ری، حسن آباد فشاپویه

بلوار (منصوب به) خمینی، نبش بانک ملت

شمارۀ تلفن: 56228414

خشونت طلبی یا دفاع ملی؟

از مبارزات مسالمت آمیز و نافرمانی های مدنی بسیار شنیده ایم، ولی تاکنون مفهوم این دو برای مردم مشخص و معین نشده است.

اگر منظور از مبارزۀ مسالمت آمیز یعنی به مقابله رفتن سلاح گرم و سرد با شاخه ای از گل سرخ، شاید از نقطه نظر سیاستهای جهانی مقبول بنظر برسد ولی در عین حال قدری خام و بچگانه است. اگر واقعاً مبارزات مسالمت آمیز کارساز بود، مطمئناً متفقین در زمان جنگ جهانی دوم در برابر آلمانها و یا کویتیها و همیاران بین المللی شان در زمان اشغال خاک کویت توسط عراق و یا آمریکائیها پس از حملۀ یازدهم سپتامبر بایستی از مبارزات مسالمت آمیز بهره میگرفتند. حال آنکه در هر کدام مشاهده شد که نیروی قهریه را با نیروئی قهریه پاسخگو شدند.

از سوئی دیگر در مورد نافرمانی های مدنی، باید توجه داشت که اصل کلام، نافرمانی نیست بلکه مدنیت است. یعنی نخست باید مدنیت و قانونمندی مدنی وجود داشته باشد تا آنگاه بشود با نافرمانی آنرا مختل نمود. مطمئناً اگر در میهن ما مدنیتی وجود داشت و یا رژیم اسلامی پایبند به مدنیت بود و از ضرب و شتم و شکنجه و تجاوز و جنایت دوری می جست، بدون شک وضع ما بهتر از این بود و امروز جوانان ما در سیاهچالها و شکنجه گاه ها نبودند و یا هزاران نفرشان در زیر خاک نخفته بودند.

مقابله با نیروئی قهریه و دفاع از جان و ناموس و شرافت انسانی، در هیچ فرهنگی نه تنها بعنوان خشونت طلبی به حساب نمیاید که بر عکس حق مسلم هر انسان آزاده است. مبارزات حق طلبانه و رو یا روئی با نیروهای جنایتکار و غاصب از فرایض انسانی است و بدون شک به جز دفاع ملی نامی نمیتوان بر آن گذارد.

هرگونه مماشات تحت هر نامی به جز گردن نهادن در برابر خواست دشمن و در نهایت قبول بندگی و بردگی نخواهد بود.

همیشه بخاطر داشته باشید که تا زمانی که منفعلانه عمل شود و تا زمانی که بترسیم، ترس بر ما حاکم خواهد بود.

رژیم اشغالگر اسلامی در میهن ما، به هیچ عنوان با زبان خوش و مبارزات مسالمت آمیز و بقولی نافرمانی های مدنی، حاضر به تسلیم شدن در برابر ملت ایران نخواهد بود و حتی برای حفظ بقای خودش در برابر هر حرکت مردمی، هر چقدر هم آرام، دیدیم و میبینیم با چه شدت عملی و با چه خشونتی برخورد میکند.

تا زمانی که این رژیم بر این باور باشد که ملت ایران فقط شعار میدهد و مصاحبه میکند و تا وقتی که این رژیم خیالش از جانب ملت ایران راحت باشد که خطری جدی آنان را تهدید نمیکند، بدون شک همچون زنگی مست بدون هیچ واهمه ای به اعمال ننگینش ادامه خواهد داد. این رژیم باید بداند که در برابر هر عملی که انجام بدهد باید انتظار عکس العملی شدید را از سوی ملت ایران داشته باشد.

مبارزات رهائی بخش از این پس باید بگونه ای ادامه پیدا کند که از تلفات ملت ایران کاسته شود و بر خسارات مالی و جانی رژیم جنایتکار بیفزاید. خواب راحت باید از چشمان رژیم و چشمان عوامل رژیم گرفته شود و به آنها تفهیم گردد که تا لحظۀ سرنگونی محتومشان دیگر روی آرامش را نخواهند دید. باید عوامل رژیم بدانند که در هیچ کجا امنیت نخواهند داشت و در همه جا خطر جانی در کمینشان است.

هم میهن،

تا گرگ به چنگ و دندان تیزش میبالد و آنرا برای شکار کارا میبیند، دست از شکار و کشتار بر نخواهد داشت. چنگال گرگان را باید کشید و دندانهایشان را باید خرد نمود.

گرگها خوب بدانند!

در این ایل غریب، گر پدر مرد

تفنگ پدری هست هنوز

از یاد نبرید!

پیوستگی * پایداری * پیروزی

Sarbaz Twitter

ورود به پیام پیشین