Sarbaz Twitter

 

Bookmark and Share

رمز پیروزی

 

رنگ سبز یا تمام رنگهای موجود در رنگین کمان بخودی خود نه نشانه ای از چیزیست و نه نمادی از جنبشی. پرسش در این نیست که چه رنگی باشد و چه رنگی نباشد. و آیا این رنگ به فردی و عقایدی بستگی دارد و یا ندارد.

پرسش در این است که چرا در هر حرکتی، بجای در دست گرفتن ابتکار عمل یا کنش، ما همواره در راه نفی کنش و یا عکس العمل بر آمده و برمیائیم. فرقی نمیکند که عکس العمل مثبت یا منفی باشد. عکس العمل یعنی وابستگی به عمل یا کنش.

اگر کنش یا عمل، قوی باشد و صاحب قدرت، واکنش مغلوب کنش میشود و اگر کنش ضعیف باشد، واکنش آنرا مغلوب میکند و باز آنرا به نقطۀ ابتدا و نقطۀ صفر برمیگرداند. در نتیجه عمل یا کنش به هیچ تبدیل میشود.

در باز نگری به جریانات سی سال گذشته، مشاهده میشود که مبارزات بسیاری از ما در برابر اعمال رژیم جنایتکار اسلامی همواره بصورت عکس العملی و یا واکنشی بوده و بهمین جهت ما سی سال است که زجر و شکنجه دیده ایم و بسیاری از عزیزانمان را بدست جلادان رژیم اسلامی از دست داده ایم.

در این سی سال گذشته، در پشت نقاب مردم دوستی و میهن پرستی مخفی شده ایم، چون جرأت انجام عملی را نداشته ایم و تمام همٌ و غمٌ ما در بهانه تراشی برای شانه خالی نمودن از زیر بار مسئولیت بوده است.

در این سی سال بعضی ها به انتظار نشسته بودند تا ملت به خیابانها بیایند و میهن آزاد شود و آنگاه عکس العملی نشان دهند و خود را فاتح بخوانند. این مطلب انسان را بیاد داستانی میاندازد که میگفتند شخصی در زیر درخت سیبی نشسته بود تا سیب برسد و از درخت به دامنش بیافتد. افتادن سیب در دامان را نباید با عمل نشستن در زیر درخت مربوط دانست، چون بالاخره سیب میرسد و میفتاد و شاید هم قبل از افتادن کلاغی با شالی سبز بگردنش از راه برسد و آنرا به منقار گرفته و ببرد و در نتیجه بایستی تا ابدالدهر نشست که شاید درخت لطفی کند و در دامان ما سیبی دیگر افکند.

در مدتی پس از قیام مردم ایران، بسیاری از کسانی که میبایستی ابتکار عمل را در دست میگرفتند تا این جنبش رهائی بخش به نتیجه میرسید، شوربختانه یا بمانند تحلیلگران سیاسی عمل کردند و به مصاحبه های بی محتوا پرداختند و یا دست به بهانه سازی زدند که اگر بجای چهار میلیون نفر، چهارمیلیون و دویست نفر آمده بودند ما کار را تمام میکردیم و یا بهانه های دیگر که اغلب مرغ پخته را بخنده وا میدارد.

حال نیروهای مبارز دست بکار تحلیل رنگ سبز و زرد و قرمز و آبی و بنفش شده اند و از این فرد و آن فرد بهانه میگیرند و تمام سعی و کوششان بر رد اعتبار و رد مشروعیت و متهم ساختن و محکوم ساختن این و آن است؛ و هیچکس از هدف مبارزه، استراتژی مبارزه و تکنیکهای مورد نیاز و کاربردی در مبارزه برای رهائی میهن سخنی بیان نکرده است. تمام متخصصین ما فقط تخصص خود را در تنقید نمودن و رد کردن دیگران بکار گرفته اند. بقول معروف این کارشناسان ما را بیاد آن مثل معروف میاندازد که میگفت: من آنم که رستم بود پهلوان.

ما نیازی نداریم که پهلوان باشیم و یا رستم پهلوان باشد، ما نیاز به در دست گرفتن ابتکار عملی هستیم تا راهگشای نجات میهن و هم میهنانمان باشد.

عزیزان من، منظورم از این نوشته آن نبوده که خاطرتان را آزرده کنم بلکه میخواهم لحظاتی را در تنهائی خود به تفکر بنشینید و ببینید که کارهایتان در این سی سال گذشته تا به چه حدٌی مثمر ثمر بوده است. البته جای تعجبی هم نخواهد بود که افراد عکس العمل چی هم در این مورد دست به عکس العمل بزنند و این مطلب را بی سر و ته و نویسنده را مأمور دست بسینه و مواجب بگیر رژیم جنایتکار اسلامی بنامند؛ ولی مهم نیست، چون همانگونه که طبیعت عقرب را همگان میدانیم که چیست، طبیعت عکس العمل چیان هم به جز عکس العمل نخواهد بود. ولی پیام به آنان اینست که، قدری بخود آئید و بفکر آن تصویر بزرگتر باشید که نجات میهن و هم میهنانمان است و به اشخاص خرد و کوچکی چون من توجه نکنید.

بر این مطلب تأمل کنید که:

واکنش یا عکس العمل هیچگاه کار ساز نبوده و نیست.

رمز پیروزی و موفقیت در بدست گرفتن ابتکار عمل یا کنش است.

به سه نکتۀ زیر توجه کنید و در مورد آنان قدری تأمل کنید و سپس به آن بیفزائید.

هدف مبارزه:

1.      سرنگونی رژیم غاصب ضد ایرانی و جنایتکار ولایت فقیه و جمهوری اسلامی آن.

2.      برقراری رژیم مردم سالار برپایه هویت ایرانی و آزادگی و برپایه فرهنگ و تداوم تاریخی ملت ایران، با استناد به لوحۀ تاریخی کورش بزرگ، شاهنشاه هخامنشی.

استراتژی مبارزه:

1.      انسجام نیروها بر پایۀ پیوستگی تمام آحاد ملت ایران که به هویت ملی ایرانی خود و به وحدت و تمامیت ارضی ایرانزمین باورمند و متعهد میباشند.

2.      جلب پشتیبانی جامعۀ جهانی با گره زدن منافع آنان با منافع ملی ایرانیان و پافشاری بر رد صلاحیت رژیم غیرقانونی اسلامی در ایران توسط مجامع قانونی جهانی.

تکنیکهای مبارزه:

1.      مبارزات روانی

2.      مبارزات فیزیکی

پیوستگی * پایداری * پیروزی

 


Sarbaz Twitter

ورود به پیام پیشین