قانون اساسی مشروطیت ایران

بسیار شنیده شده است که بعضی، از جمله بسیاری از میهن پرستان اصول قانون اساسی مشروطیت را مورد پرسش و اعتراض قرار میدهند. این اعتراضات تا بدانجاست که هرکس به سلیقۀ خود از تعویض و نوشتن قانون اساسی جدیدی سخن میگوید.

جای هیچ تردیدی نیست که قانون اساسی مشروطیت ایران در زمانی تدوین گردیده که موقعیت اقلیمی و اجتماعی کشور با امروز تفاوت محسوسی داشته است. از یکسو نفوذ سران مذهبی در تمام سطوح جامعه و از سوی دیگر سنگینی سایه دو ابر قدرت وقت، یعنی روس و انگلیس بر شانه ملت ایران بر تدوین این قانون اساسی بی تأثیر نبوده است. پس بدون شک قانون اساسی مشروطیت ایران بنا بر موقعیت زمانی خود تنظیم و تدوین گردیده است.

اصلاح، ترمیم و یا پیوست اصول الحاقی به قانون اساسی در تمام کشورهای متمدن جهان بنا بر نیاز و خواست ملتها امری بدیهی و متداول است، اما هیچ تغییر یا ترمیمی در قوانین اساسی کشورها میسر نیست مگر با آراء ملتها و یا نمایندگان منتخب آنان در مجالس قانونگذاری آن ملل.

این موضوع از نظر قانونی حائز اهمیت بسیار برای تمام ملت ایران است، بخصوص برای تمام کسانی که به تداوم تاریخی و فرهنگی خود  باور دارند. تمام کسانی که با عدم آگاهی و دانش کافی از مردودیت قانون اساسی مشروطیت سخن میگویند، در واقع مهر تأئیدی بر انقلاب اسلامی و رژیم جمهوری اسلامی میگذارند، بدون آنکه بدانند که در اصل هفتم متمم قانون اساسی مشروطیت ایران تصریح گردیده که : اساس مشروطیت جزاً و کلاً تعطیل بردار نیست.

با استناد به اصل هفتم متمم قانون اساسی مشروطیت چون اساس مشروطیت تعطیل بردار نیست پس تا آنزمان که مجلس شورای ملی ایران و نمایندگان ملت ایران اولین اجلاس آنرا پس از آزادی میهن از چنگال اشغالگران انیرانی برقرار نکرده اند، تمام اصول قانون اساسی مشروطیت بدون هیچ دخل و تصرفی قابل احترام و لازم الاجراست.

به همانگونه که یک فرد باورمند مذهبی، کتاب دینی خود را در کلییت قبول دارد، اساس دموکراسی یا حکومت مردمی ایجاب میکند که آحاد هر ملتی به تمام اصول قانون اساسی خود احترام بگذارند. البته تفاوت میان یک کتاب دینی با قانون اساسی در اینست که اصول کتب دینی غیرقابل تغییراند ولی قوانین اساسی قابل تصحیح، ترمیم و یا الحاق اصولی است که منافع ملی و نیکبختی مردم را تضمین مینماید، اما همانگونه که در بالا اشاره شد، تنها از راهی که خود قانون آنرا تعیین نموده است، یعنی آراء ملت در شرایطی بدور از هرگونه تشنج، ترس، و تهدید.

به هر روی تا آن روز که مجلس شورای ملی ایران پس از آزادی میهن برقرار گردد، جز و کل اصول قانون اساسی مشروطیت باید از سوی تمامی ایرانیان که به تداوم تاریخی و هویت ملی خود باور دارند، محترم شمرده شود. به همانگونه که اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی، شاهنشاه فقید ایران در آخرین ارادۀ خود فرمودند: این قانون اساسی ودیعۀ گرانبهائی است که انقلاب مشروطیت به ملت ایران ارزانی داشته است و بهمین جهت صیانت و احترام به اصول آن که بنیان تمامیت ارضی و استقلال میهن ماست... بر همۀ آحاد کشور از واجبات ملی است و پاسداری از آن را به پسرم تأکید میکنم.

باید بخاطر داشت که دشمنان ایران خواستار هرگونه همنوائی میان آحاد ملت ایران نیستند تا بتوانند با ایجاد سردرگمی و نفاق از اتحاد ملت برای دستیابی به پیروزی ممانعت نمایند.

هم میهن، امروز زمان ایجاد پراکندگی و تشتت عقاید نیست که هرکسی به گونه ای برای خود سازی را بزند. نیاز ما، همنوائی برای دستیابی به نیروی لایزال ملی برای آزادی میهن در چهارچوب هویت ملی و اطاعت از اصول قانون اساسی مشروطیت ایران است.

به هوش باشید که تنها قانون اساسی ایران که با تصویب نمایندگان ملت ایران تدوین گردیده، قانون اساسی مشروطه سلطنتی ایران است و بس. هر کسی که بجز این بگوید، مطمئناً در راه خیر و صلاح ملی قدم بر نمیدارد و در پی گمراه نمودن و ایجاد تفرقه در میان ملت ایران است.

مهرداد

سرباز

www.sarbaz.org