در طول تاریخ ایران و حداقل در یکی دو صدۀ تاریخ اخیر، بودند کسانی که بسبب تعلقات عقیدتی مذهبی، مسلکی و سیاسی خواسته اند تا هویت ملی و تاریخی ایرانیان و ایرانزمین را دگرگون کنند.

بسیاری از این افراد توسط همفکران طیف خود بعدها بعنوان قهرمان و اسطوره عنوان شده و از آنها تعریف و تمجید شده است و به زور تبلیغات باقی ایرانیان نیز قبول کرده اند که آنان به واقع قهرمان بوده اند و از ترس اینکه مبادا بر آنان برچسب احمق و نفهم و بی شعور و کودن و امل و فناتیک و عقب مانده و از این دست را بزنند، نه تنها در اظهار نظر سکوت کرده اند حتی در بسیاری از موارد گوی سبقت را از بسیاری از همفکران این به اصطلاح قهرمانان نیز ربوده اند تا ثابت کنند که روشنفکر و مدرن و تحصیل کرده اند.

در مقابل بسیاری از قهرمانان ملی بوده اند که بنا حق و به سبب نداشتن طرفداران به اصطلاح روشنفکر و پیشرو، نه از آنان نامی مانده است و نه نشانی!

قهرمانان بی نام و نشانی که تنها به گناه حفظ شناسۀ تاریخی ایرانی، جان از کف داده و نامی از آنان بر اوراق تاریخ ایرانزمین نقش نبسته مگر به لطف خارجیانی که بیطرفانه مطلبی را به نگارش در آورده اند.

در این میان نه تنها قهرمانان ملی به دست فراموشی سپرده شده اند و ناقهرمانان زنده یاد نام گرفته اند، بلکه بسیاری از نمادهای تاریخی ما نیز به ترفندهای گوناگون مورد تحقیر و استهزاء و مردود بحساب آمده اند!

آیا به واقع از خود و در تنهائی خود این پرسش را در پیش روی خود قرار داده اید که چرا؟؟؟!!!

من خیلی به این مطلب فکر کرده ام و با دقت هم فکر کرده ام و هیچ شرم ندارم که از نتایج فکری خودم شما را که این مطلب را میخوانید آگاه کنم.

فرق نمیکند که شما که این مطلب را میخوانید، چگونه میاندیشید و چگونه به قضاوت من مینشینید. مهم این است که اگر خود را ایرانی میدانید، لحظه ای را با خود بیاندیشید که وارونه نشان دادن حقایق ملی چه منافعی برای دشمنان آب و خاکمان دارد و چه مضراتی برای میهن و هم میهنانمان بهمراه خواهد داشت.

برای سادگی مطلب به این نکته اکتفا میکنم که، زمانی که انسان هویتش به هر دلیلی عوض شود، پیشینه اش بسادگی پاک خواهد شد و از بین خواهد رفت. بعبارتی، ایرانی دیگر نه تنها ایرانی نخواهد بود، بلکه مبدل خواهد شد به متغییری از یک ایدئولوژی یا مذهب. بعبارت ساده، ایرانی تبدیل خواهد شد بفرض به یک کمونیست جهان وطن و یا مسلمانی وابسته به امت اسلامی جهانی.

چون دیگر ایرانی مطرح نباشد، وطن و وطن پرستی و پیشینۀ تاریخی و نمادهای تاریخی خواه ناخواه منتفی خواهند شد!

آنان که از «چپ ایرانی» و «کمونیست ایرانی» و «مسلمان ایرانی» سخن میرانند، یا با ایدئولوژیهای چپ و کمونیست و مذهبی آشنائی ندارند و یا برای گمراه نمودن آحاد ملت از این واژگان ترکیبی سوء استفاده میکنند.

برای آنان که نمیدانند «ایران» و «ایرانی» چه مفهوم و معنائی دارد، بطور خلاصه در اینجا این واژگان را تعریف میکنم.

واژگان «ایر» و «آر» دو واژه از اوستا میباشند بعنوان «آزاده». جمع «ایر» میشود «ایران» و «آر» میشود «آریان» و هردو بمعنای «آزادگان». به سرزمین آزادگان گفته میشد «ایرانشتر» و «ایرانشهر» که در طول تاریخ ایران زمین یا سرزمین آزادگان مخفف شد به «ایران».

«آزادگان» به کسانی گفته میشود که در هیچ چهارچوب ایدئولوژی یا عقیدتی گنجانده نمیشوند. نه بقضاوت بر افکار و عقاید دیگران مینشینند و نه باورهای خود را بر دیگران تحمیل میکنند. آزادگان برای همگان احترام قائلند و بر اصول اخلاقی و باورهای خود ایستاده اند. نه دروغ میگویند و نه دزدی و نه بدنبال خرابی و فساد اخلاقی. آزادگان با سخاوتند و در همه جا برای کمک بدیگران پیش قدم.

درست است! این همان اصولی است که کورش بزرگ پایه گذار آن بود و از پی او، بسیار بودند آزادگانی که با وجود و هستی خود این آب و خاک را حافظ و نگهدار بودند تا به ما رسیده است.

آزادگان همیشه پیرو نور و پاکی و روشنائی بودند و همواره در برابر تاریکی و فساد با شجاعت و تهور بمبارزه پرداختند و از اهریمن ترسی به دل راه ندادند و بخاطر دو روز عمر خاکی خود را خوار و زبون و ذلیل نکردند و بپای اهریمن برای ثروت و مال و منال دنیوی نیافتادند.

آزادگان از نخست بر این باور بودند که جهان هستی، نبردگاه روشنائی با تاریکی است و مکان رویاروئی با اهریمن. اهریمنی با چهره ای فریبکار و فریبنده با قولهای پوچ و دروغین چون پول نفت و آب و برق مجانی و آقا بودن و آزاد بودن! اهریمنی یا اهریمنانی که از به زباله دان تاریخ انداختن تمام نمادها و نهادهای ملی و میهنی ما سخن گفتند تا ما را به خیل سپاهیان خود بیفزایند قدرت اهریمنی خود را افزایش دهند!

مطمئناً به دام اهریمن افتادن و هستی و موجودیت خود را باختن بسیار ساده است ولی مقاومت و پایداری برای حفظ هویت ملی و تاریخی خود بسی خطیر و مشکل.

امروز بسیاری از هم میهنان ما، دانسته یا ندانسته، به اسارت اهریمن در آمده اند. نه! فکر نکنید که با زنجیر بر دستان و پاهایشان در میان ما دیده میشوند! نه! نه از غل خبری است و نه از زنجیر و نه علامتی بر پیشانی خود دارند. تنها نشان آنها غریبه بودن با هویت و پیشینۀ تاریخی و فرهنگی ایرانی خود میباشد. بعضی از آنها حتی آنقدر در گنداب اهریمنی فرو رفته اند که نه تنها با هویت ملی خود بیگانه اند، بلکه هویت ایرانی را به سخره گرفته و دائم بر نمادها و نهادهای تاریخی و فرهنگی آن میتازند و سعی در جایگزینی آنها با هویتها و نمادهائی مجازی و انیرانی یا ناایرانی و ضدایرانی دارند.

پاسخ چرای بالا اینست که، چون ما با هویت خود بیگانه شویم، آنگاه دشمنان خواهند توانست کشور یکپارچۀ ما را به لحافی چهل تکه و حتی چهارصد تکه بدل سازند.

هم میهن، در این آغازین روزهای نوروزی، با خود به خود بیا و از خود بپرس که کی هستی؟

ایرانی هستی یا نمیدانی که کی هستی؟

به امید پیروزی نور بر تاریکی و نجات میهن از ورطۀ نابودی و زوال.

پاینده ایران، برقرار و پایدار باد تمام نمادها و نهادهای تاریخی و فرهنگی ایران.

با احترام،

سرباز

Sarbaz Twitter