دشمن کیست؟

بار ها و بار ها شنیده ایم که همه باید در برابر دشمن مشترک متحد شویم. بار ها و بارها شنیده ایم که دشمن مشترک همان جمهوری اسلامی است، بار ها و بار ها شنیده ایم که امروز نباید از هیچ چیزی سخن گفت مگر اتحاد تمام گروههای سیاسی از چپ ترین چپها تا راست ترین راستها و بالاخره از این حرفها.

این سخنان نشانگر آنست که پس از تقریباً سی سال که از سقوط میهنمان میگذرد، یا ما هنوز نمی فهمیم که صورت مسأله چیست و یا اینکه خود را به نفهمی زده ایم.

بدین سبب برای تمام کسانیکه هنوز نفهمیده اند و یا خود را به نفهمی زده اند میخواهم صورت مسأله را برای یکبار مشخص کنم تا اقلاً آنانی که خود را به نفهمیدن زده اند، از روی ملت ایران خجالت بکشند و بدانند که ملت ایران نفهم نیست که آنان بدینگونه در خیال خود آنانرا به بازی گرفته اند.

مسأله آنست که در ایران، انقلابی اسلامی ( یا هر چیز دیگری که بخواهید بنامید) با همدستی اسلامیون افراطی و دیگر نیروهائی چون جبهه ملی، نهضت آزادی، مجاهدین خلق، فدائیان خلق، حزب توده، احزاب کمونیست کارگری و دیگر گروههای کوچک و بزرگ صورت گرفته که هدف آنان با سرنگونی نظام شاهنشاهی ایران آن بود که هویت ملی ایرانیان را نابود کنند و خاک ایرانزمین را به سرزمینهای جهان وطنی و بیوطنی ملحق نمایند. البته اسلامیون کهنه کار پس از پیروزی فرش را از زیر پای دیگران کشیدند و سر آنان را نه تنها بی کلاه گذاشتند که حتی بسیاری از آنان را نیز یا بر سر دار کشیدند و یا بدست چاقوکشانشان سلاخی کردند.

پس آنگونه که در بالا اشاره شد، درست است که جمهوری اسلامی شاید دشمنی مشترک برای تمام گروههائی که در بالا از آنان نام برده شد باشد ولی برای ملت ایران تمام گروههای بالا دشمنان مشترک ملت ایران هستند. تمام کسانی که با برقراری هویت ملی ایرانیان ضدیت دارند دشمنان ایرانیان هستند.

اگر تمام جهان را زیر و رو کنیم نمیتوانیم کمونیستی را پیدا کنیم که معتقد به ناسیونالیسم و هویت ملی باشد و همینطور یک اسلامی افراطی را بیابیم که هویت ملی اش را بر هویت مذهبی اش ارجحیت دهد.

برای آنان که نمی فهمند و یا خود را به نفهمیدن زده اند باید گوشزد کرد که ما برای براندازی رژیم اسلامی و سپس برقراری رفراندم برای مشروعیت بخشیدن به یک رژیم ضد ایرانی دیگر نیستیم، بلکه ما برای آن مبارزه میکنیم تا تمام آثار دشمنی با هویت ملی ایران را از کشورمان بزدائیم و هویت به حق ملی و شناسه تاریخی خود را در میهنمان برقرار سازیم و بس.

به صدای بلند اعلام میکنم و فریاد میزنم که برقراری هویت ملی در ایران نیازی به رفراندم ندارد.

اصل هفتم متمم قانون اساسی مشروطیت تصریح میدارد که اساس مشروطیت جزاً و کلاً تعطیل بردار نیست . پس هرکسی که به قانون اساسی مشروطیت ایران که شالوده حاکمیت ملی بر آن استوار است باور نداشته باشد و آنرا تعطیل شده و منسوخ بداند و بدون همه پرسی ملی خواهان قانون اساسی جدیدی باشد، هم ردیف با کسانی است که انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی را به رسمیت شناخته اند.

باید یاد آوری شود که اعلیحضرت شاهنشاه فقید ایران در آخرین اراده خود چنین فرمودند که: ... قانون اساسی ودیعه گرانبهائی است که انقلاب مشروطیت بملت ایران ارزانی داشته است و بهمین جهت صیانت و احترام باصول آن ... بر همۀ آحاد کشور از واجبات ملی است و پاسداری از آنرا به پسرم تأکید میکنم...

پس تا روز رهائی میهن و برقراری مجلس شورای ملی و نهایتاً یک همه پرسی قانونی و آزاد، تمامی اصول قانون اساسی مشروطیت باید از سوی تمام کسانی که بر هویت ملی و شناسه تاریخی خود باور دارند مورد احترام قرار گرفته و از هیچ یک از اصول مندرج در آن بنا برسلیقه های شخصی تخطی نگردد.

هرکس که در این شرایط سعی داشته باشد تا منافع و علایق و سلیقه های شخصی خود را مخالف بر موازین قانون اساسی به دیگران تحمیل کند، بجز همراهی و همگامی با دشمنان ایرانزمین قدمی بر نداشته و بر نمی دارد. به زبان ساده، منسوخ دانستن قانون اساسی مشروطیت مترادف با به رسمیت شناختن انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی است. هر فردی که این رژیم جنایتکار ضد ایرانی و ضد بشری را به رسمیت بشناسد، خواه ناخواه شریک تمام جنایات آنان نیز خواهد بود.

هم میهن،

هدف ملت ایران برقراری هویت ملی و شناسه تاریخی در میهنمان است. دشمن مشترک ما، نه تنها جمهوری اسلامی است، بلکه تمام کسانی است که در بقدرت رساندن این رژیم، به هر گونه ای همکاری کرده و همگام بوده اند و هنوز هم با تکیه بر ایدئولوژیهای ضد ملی در تکاپوی تسلط بر میهن ما هستند.

اتحاد با دشمنان هویت ملی و شناسه تاریخی ایرانیان نه تنها راه رهائی ایران نیست که قدمی است در راه تجزیه و اضمحلال میهنمان.

بخود آئید که زمان تنگ است.

مهرداد

سرباز

www.sarbaz.org