در هر درگیری،

چه درگیری رزمی، چه ورزشی، و چه در یک بازی شطرنج،

دو نوع روش وجود دارد.

روش تهاجمی و روش تدافعی!

تا زمانی که روش تدافعی تبدیل به روش تهاجمی نشود، پیروزی حاصل نمیشود.

بهمین سبب است که عوامل رژیم همواره تا با موقعیتی روبرو میشوند، بدون درنگ با تمام وسائل و تجهیزاتشان به مردم حمله میکنند و از هیچ عمل ددمنشانه و وحشیانه دریغ ندارند.

در مقابل به کررات دیده ایم که وقتی که مردم توانسته اند آنها را در گوشه ائی به تله بیاندازند، چگونه تا آنجائی که توانسته اند، وسایل خود را رها کرده و فرار را بر قرار ترجیح داده اند.

پس مردم برای پیروزی بایستی شرایط تدافعی را به شرایط تهاجمی بدل کنند.

در جریانات انقلاب اسلامی در سال 1357، نیروهای حکومت نظامی از هرگونه برخورد با مردم منع شده بودند و نه تنها در مقابل انقلابیون حالت تهاجمی نگرفتند بلکه حالت تدافعی هم نگرفتند و با نوعی سردرگمی و بلاتکلیفی دست بگریبان بودند و در آخر هم آن اعلامیۀ بیطرفی ارتش که سوخت بیشتری را به آتش دشمنان میهن افزود.

این رژیم با تمام این روشها بخوبی آشناست!

و با تبلیغاتی که در این سی و دوسال گذشته شده است و با تشویق مردم به مبارزات مسالمت آمیز و دور از خشونت و بگونه ائی بی خطر باعث شده است تا رژیم اعتماد بنفس بیشتری احساس کند، در حالیکه قدرت ملت ایران برای براندازی آن بسیار بیشتر از آنست که بشود تصور نمود.

پس در مرحلۀ نخست باید اعتماد بنفس رژیم را متزلزل نموده و در هم کوبید.

دوم - باید اعتماد بنفس عوامل رژیم را از میان برداشت و این کار را میشود با شایعه سازی و ایجاد تفرقه و جنگ روانی انجام داد.

سوم – نباید در هیچ موقعیتی، بقول معروف: بیگدار به آب زد. برنامه ریزی تیمی و آشنائی از منطقۀ عملیاتی از نکات بسیار مهمی است.

چهارم – تقاضای کمک از نیروهای انتظامی توسط تلفنهای عمومی و کشاندن گروههائی از آنان به مناطق تله گذاری شده برای خلع سلاح آنان، شناسائی آنان و تخلیه اطلاعاتی، و استفاده از لباسهای این افراد برای کارههای نفوذی و حتی شرکت در صفوف مردم با لباسهای نیروهای رژیم موجب ایجاد شکست در میان نیروهای رژیم خواهد شد. از کارتهای شناسائی عوامل رژیم میشود با استفاده از کامپیوتر میشود شبیه سازی نمود و با استفاده از آنها در هنگام خطر دستگیری از مهلکه گریخت. ایجاد شک و تردید میان عوامل رژیم موجب ایجاد سردرگمی، بلاتکلیفی، و نهایتاً موجب هرج و مرج و پراکندگی در میان عوامل رژیم را خواهد نمود.

پنجم – هدف نهائی فقط براندازی رژیم نیست، چون به محض سرنگونی رژیم، بسبب نبودن سازمان منظم نیروهای نظامی میهن پرست و وجود عوامل مزدور جنایتکار و دزد وارداتی لبنانی و فلسطینی و سوری و سودانی و سومالی و غیره، کشور دچار اغتشاش خواهد شد، پس از هم اکنون باید نیروهائی که قابلیت جایگزینی را دارا هستند، حداقل در مناطق محلی خود، برنامه ریزی کنند تا از هرگونه سوءاستفاده های دشمنان جلوگیری گردیده تا ثبات و امنیت بر تمام کشور حاکم گردد. بسیار مهم و حیاتی است که در این شرایط از هرگونه تبلیغات برای ایسم های عقیدتی یا ایدئولوژیکی و مذهبی شدیداً خود داری کنیم.

با آرزوی پیروزی برای ملت بزرگ ایران.

پاینده ایران.

سرباز

Sarbaz Twitter